ŁAŹNIE ARABSKIE W VILLARDOMPARDO

O ponad pięciuset letnim panowaniu arabskim w Hiszpanii i jego ogromnym wpływie na rozwój miast i wznoszonej tam architektury pisaliśmy już wielokrotnie. Jedną z pozostałości po okresie mauretańskim, będącą zarazem pamiątką obrazującą kulturę arabską w prowincji Jaén, są tradycyjne łaźnie arabskie, miedzy innymi ta mieszcząca się w Pałacu Villardompardo w północnej części miasta.

W Andaluzji, podobnie jak w przypadku imperium rzymskiego, podstawowym zastosowaniem łaźni arabskich było dbanie o higienę osobistą, podkreślone dodatkowo aspektem religijnym i koniecznością mycia ciała przed modlitwą. Łaźnie miejskie w Jaén pełniły również funkcję wypoczynkową i rozrywkową stanowiąc jednocześnie idealne miejsce do nawiązania kontaktów handlowych.

Jednym z najbardziej znanych miejsc tego typu w prowincji Jaén są łaźnie arabskie z X wieku mieszczące się w podziemiach Pałacu Villardompardo zbudowanego sześćset lat później na zlecenie Fernando de Torres y Portugal – ówczesnego hrabi Villardompardo.

W doskonale zachowanych szczątkach łaźni można dostrzec elementy wystroju pomieszczeń, ich rozkład oraz ogromną przestrzeń, którą dysponowali odwiedzający. Warto zaznaczyć, iż większość łaźni znajdujących się na południu Hiszpanii jest do siebie bardzo podobna – w większości przypadków podzielone są one na kilka mniejszych  pomieszczeń, w których dominują łuki podparte kolumnami, charakterystyczna forma sklepienia oraz znajdujące się w nim otwory posiadajace kształt gwiazdek oraz ośmiokątów.

W przypadku Villardompardo, 450 - metrowa powierzchnia łaźni podzielona była na cztery główne pomieszczenia: przedpokój, pokój nieogrzewany, pokój letni oraz pokój gorący przypominający saunę. Jednak w odróżnieniu do łaźni rzymskich, próżno szukać tutaj basenów czy wanien, gdyż zamiast nich stosowano polewanie wodą i wdychanie pary wodnej.

Po zdobyciu miasta przez króla Ferdynanda III w 1246 roku, łaźnie w Villardompardo przeszły pod panowanie rządów chrześcijan i pełniły swą funkcję przez sto następnych lat. Pod koniec XVI wieku Fernando Torres y Portugal postanowił wybudować tam pałac ukrywając w fundamentach i piwnicach arabską łaźnię.

Odkryta na nowo w 1913 roku, po krótkim czasie, została uznana za zabytek narodowy, lecz ze względu na toczącą się w późniejszych latach wojnę domową prace restauracyjne były wielokrotnie przerywane i zostały ukończone dopiero w 1984 roku. 

Dziś, mieszące się w samym sercu starego miasta Jaén łaźnie, wraz z wspomnianym pałacem Villardompardo, stanowią jedną z najciekawszych atrakcji turystycznych tego miasta. Podczas wizyty w pałacu, turyści mogą odwiedzić również Muzeum Sztuki Ludowej znajdujące się w tym samym budynku.  

Źródło fotografii: Diputación Provincial de Jaén http://www.bañosarabesjaen.es/

POWRÓT