Uniwersytet w Jaén na tropie oliwy z oliwek w starożytnym Egipcie

Praca naukowa autorstwa José Manuela Alby – członka grupy badawczej historii starożytnej Uniwersytetu w Jaén – zatytułowana „Uprawa oliwek w starożytnym Egipcie” otrzymała najwyższą ocenę cum laude, a dzięki temu, że powstała w języku angielskim, zyskała międzynarodowe uznanie w świecie nauki.

José Manuel Alba, który uczestniczył w siedmiu z ośmiu wypraw archeologicznych do położonego na wschodnim brzegu Nilu egipskiego miasta Asuan, w swej pracy – wykonanej pod kierunkiem profesora Alejandro Jiméneza – bada ślady upraw oliwek i produkcji oliwy z oliwek w starożytnym Egipcie (więcej o historii oliwy z oliwek). Jego dociekania opierają się na analizie źródeł archeologicznych, artystycznych i epigraficko-literackich. Jak mówi José Manuel Alba: „pomysł na pracę wziął się stąd, że do tej pory nie istniała monografia przedstawiająca perspektywę interdyscyplinarną, która zawierałaby zarówno część etymologiczną i archeobotaniczną oraz odniesienie do płaskorzeźb wykonanych na grobowcach i scen z życia ówczesnych ludzi zachowanych na ścianach świątyń”.

José Manuel Alba w następujący sposób tłumaczył cel swoich badań: „chodziło o to, aby poznać znaczenie i wartość oliwek oraz pozyskiwanej z nich oliwy w historii starożytnego Egiptu i basenu Morza Śródziemnego”. W takcie prac przed naukowcem stały dwa największe problemy: etymologiczny oraz archeobotaniczny. Pierwszy z nich dotyczył istnienia 80 różnych terminów określających oliwę – ustalenie który termin odnosi się do jakiego rodzaju oliwy stanowiło nie lada wyzwanie. „Uznałem, że oliwa z oliwek określana była słowem ‘neheh’, które pojawiło się na tamtych terenach w czasach Nowego Państwa, za panowania XVIII dynastii, choć niektórzy egiptolodzy są innego zdania – przypisują to słowo oliwie z sezamu”. Mierząc się z drugim problemem, grupa badaczy z Uniwersytetu w Jaén skupiła się na analizie szczątków roślin oraz odpadów z działalności człowieka, które pozwoliły bliżej poznać społeczność Egipcjan z tamtej epoki – ich dietę czy uprawianą przez nich roślinność. „Były to na przykład liście, gałązki lub pestki oliwek, a także drewno i węgle znalezione podczas prac wykopaliskowych”, wyjaśnia José Manuel Alba.

Na podstawie badań można było opisać przykłady użycia pochodnych drzewa oliwnego przez starożytnych Egipcjan. Wiadomo, że oliwę z oliwek importowano z Bliskiego Wschodu lub wytwarzano w kraju do celów spożywczych. Co więcej, w gałązek tej rośliny sporządzano korony, naszyjniki i girlandy, które pełniły funkcję dekoracyjną, służyły również do składania ofiar bogom, a także w ceremoniach pogrzebowych. Z drewna drzew oliwnych wytwarzano drobne przedmioty użytku codziennego oraz trumny. Badacze z Uniwersytetu w Jaén zapowiadają dalsze prace, które przybliżą nam rolę i znaczenie „płynnego złota” w przeszłości. Czekamy z niecierpliwością, rozkoszując się smakiem oliwy z oliwek extra virgin.

Źródło: http://www.europapress.es/andalucia/cultura-00621/noticia-cultura-tesis-expuesta-uja-estudia-vestigios-oleicultura-antiguo-egipto-20160622182821.html

POWRÓT